Zwykle, podczas seansu, gdy postać z rozmazanego, aspirującego do miana ambitnego obrazu mówi rozedrganym głosem "i wtedy, wtedy zrozumiałem/łam jaka/jaki ona/on była/był dla mnie ważna/ważny" chce mi się ryczeć, ze śmiechu i z zażenowania.
A jednak, po tym jak, mhm, na skutek różnych nieszczęsnych zawirowań, do niektórych nieszczęsny ja się przyczyniłem osobiście, zakończyłem moją znajomość z Cin. w takiej formie, jest pewne uczucie pustki.
Ale wszystko zaczęło się od pewnego ogłoszenia. W którym, dałem upust swojemu beznadziejnemu słowotokowi niczym Jacek Dehnel pod koniec "Lali". Co oczywiście zepsuło całą książkę. U mnie podobnie, zepsucie nastąpiło również pod koniec, jakkolwiek początkowo słowotok mógł wydawać się całkiem pozytywny.
Po kolei.
The Ad
Szukam ciepłego ramienia, które symbolizuje te wszystkie uczucia polukrowane aż do torsji w popkulturze. Właściciel ramienia najlepiej aby był inteligentnym, nieco złośliwym (o tak lubię złośliwość i sam nią grzeszę), zabawnym, niebrzydkim oraz szczerym facetem w wieku mniej więcej moim. Jeśli będziesz na dodatek miał zielone oczy i płytę Georgii Wettlin-Larsen zrobię dla Ciebie prawie wszystko.Teraz czas abym się trochę uzewnętrznił. Po pierwsze tęsknię za Hortexem przy Świętokrzyskiej. Bojkotuję schody ruchome, zimę i panów kreślących skomplikowane łuki nadgarstkami. Chcę pojechać do Mongolii i miło by było gdybyś podzielał moje marzenie, a przynajmniej zechciał mi towarzyszyć (nie chodzi o sponsoring, ale fajnie by było gdybyś znał rosyjski trochę lepiej niż ja). Poza tymi drobnymi dziwactwami jestem normalny w sensie "lubię i uprawiam sport, nie przejmuję się zadartymi paznokciami i nie noszę czerwonych butów".
Napisz. Oferta ważna do wyczerpania zapasów.
No comments:
Post a Comment